Dysleksja w pytaniach i odpowiedziach

Rodzice chcąc pomóc dziecku w pokonywaniu różnorodnych trudności przychodzą po poradę do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Pracownicy poradni przeprowadzają wywiad z rodzicami, a następnie odpowiednie badania psychologiczne, pedagogiczne lub logopedyczne. Po diagnozie poradnia proponuje odpowiednią pomoc i propozycje ćwiczeń rozwijających lub usprawniających zaburzone funkcje. Prawidłowo rozwinięte funkcje umysłowe, odpowiedni do wieku poziom rozwoju emocjonalnego i społecznego przyczyniają się do sukcesów w nauce, umiejętności bycia w grupie rówieśniczej oraz radzenia sobie w sytuacjach trudnych i stresujących.

Do specyficznych trudności ucznia w nauce zalicza się dysleksję. Poniżej odpowiadamy na najczęściej zadawane pytania związane z tematem dysleksji.

Co to jest dysleksja?

Dysleksja to specyficzne trudności w nauce czytania i pisania występujące u osób z pełną normą intelektualną. Trudności przejawiają się brakiem zdolności do opanowania techniki czytania oraz poprawnej pisowni.

Jakie są rodzaje dysleksji?

W literaturze przytacza się następujące rodzaje dysleksji:

• dysleksja – specyficzne trudności w czytaniu
• dysortografia – trudności w opanowaniu poprawnej pisowni
• dysgrafia – związana z niskim poziomem graficznym pisma.

Jakie są przyczyny powstania dysleksji?

Do najczęstszych przyczyn zalicza się:

• mikrouszkodzenia centralnego układu nerwowego podczas ciąży, porodu
• niedojrzałość centralnego układu nerwowego
• czynniki dziedziczne.

Czy jeżeli uczeń robi błędy ortograficzne to jest dyslektykiem?

Niekoniecznie. Często uczniowie nie mają utrwalonych zasad poprawnej pisowni, nie wykonywali odpowiednich ćwiczeń ortograficznych.

Czy z dysleksji się wyrasta?

Dysleksja jest problemem całego życia. Trudności w czytaniu i pisaniu mogą ulec wyraźnemu zmniejszeniu bądź wyeliminowaniu na skutek dojrzewania centralnego układu nerwowego, usprawniania funkcji psychoruchowych podczas ćwiczeń terapeutycznych, treningowi w nauce szkolnej oraz wysokiej sprawności intelektualnej ucznia.

Jak można pomóc dziecku przezwyciężyć trudności w czytaniu i pisaniu?

Najlepiej przez odpowiednie ćwiczenia. Polskie Towarzystwo Dyseksji proponuje Program Edukacyjno-Terapeutyczny „Ortograffiti.” Starszych uczniów zachęca się do samodzielnej pracy, do utrwalania zasad poprawnej pisowni, do samokontroli, do pracy ze słownikiem ortograficznym. Korzystne jest robienie dyktand, po wcześniejszym zapoznaniu się z tekstem przez dziecko. Następnie po sprawdzeniu dyktanda mówi się dziecku ile zrobiło błędów i zachęca się je do samodzielnego odnalezienia.

Czy jeżeli Poradnia wyda opinię o dysleksji to uczeń jest zwolniony z pracy nad poprawą umiejętności czytania i pisania?

ZDECYDOWANIE NIE. Jeżeli tak się stanie to dotychczasowy wysiłek w pokonywanie tych trudności pójdzie na marne. Po pewnym czasie uczeń zauważy nasilone objawy omawianych trudności.

Jak długo trzeba czekać, aby były widoczne efekty pracy terapeutycznej?

To zależy od rodzaju i głębokości zaburzonych funkcji poznawczych. Im młodsze dziecko korzysta z terapii tym szybciej można oczekiwać pierwszych efektów pracy. U starszych uczniów zdecydowana poprawa może pojawić się po dwóch, trzech latach pracy. Istotna tu jest pozytywna motywacja ucznia do ćwiczeń oraz pomoc środowiska rodzinnego.

Jakie dzieci zalicza się do grupy ryzyka dysleksji?

Dzieci w młodszym wieku szkolnym i maluchy przed rozpoczęciem nauki, u których występowały m.in. opóźniony rozwój mowy, wada wymowy, mała sprawność ruchowa, oburęczność.

Kto i kiedy powinien zgłosić się do poradni na badanie w kierunku stwierdzenia bądź wykluczenia dysleksji?

Na badanie może skierować nauczyciel, mogą też się zgłosić z własnej inicjatywy rodzice z dzieckiem. Warto przeprowadzić badanie odpowiednio wcześnie. Opinia wydana przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną w sprawie dysleksji jest ważna 2 lata przed sprawdzianem zewnętrznym po klasie VI, 2 lata przed egzaminem gimnazjalnym oraz 4 lata przed maturą.

Gdzie można znaleźć więcej informacji na ten temat?

Poleca się publikacje Marty Bogdanowicz, jak np. „O dysleksji, czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu – odpowiedzi na pytania rodziców i nauczycieli”